بسیاری از کشور ها به منابع آب زیر زمینی خود هنوز دست نزده اند و آن را سرمایه ای برای آیندگان می دانند و از سفره های خود مراقبت می کنند ولی متاسفانه ما در کشورمان با حفر چاه های متعدد بزرگ ترین خیانت را در کاهش چندین متری سطح آب های زیر زمینی را همه ساله در حال مشاهده ایم.

و هم چنین استفاده از آبیاری سنتی در بخش کشاورزی به جای استفاده از سیستم های آبیاری کشاورزی جدید بارانی و قطره ای از جمله روش های مختلف کلاسیک تحت فشار و کاربرد دستگاه های ویل موو و قرقره ای و سنتر پیوت و ...  سهم بزرگی در اتلاف منابع آبهای کشور ما را دارد . 

بخش عظیمی از منابع آب کشور در بخش کشاورزی مصرف می گردد.

از طرفی کنترل آب به صورت صحیح انجام نمی گیرد و بخش زیادی از آب حاصل از بارندگی بصورت رواناب سطحی  و گاهی بصورت سیل از دست می رود که بعضا خساراتی نیز وارد می نماید.

در این موارد باید با افزایش ایستگاه های آبخیز داری، افزایش پوشش گیاهی و استفاده از عملیات های مختلف این حوزه از جمله احداث بند های خاکی و گابیونی و ... به تلفات و خسارات ناشی از آب پایان داد یا اینکه آن را به حداقل رساند و از فرسایش خاک نیز جلوگیری کرد و به تغذیه سفره آب های زیر زمینی کمک شایانی نمود.

( تا اینجاش دست مهندسین گرامی و دوستان عزیزم رو می بوسه ... ببینم برای آیندگانمون چیکار می کنید دیگه؟ )

قطعا هر هزینه ای در این پروژه ها و حتی هزینه های مربوط به مطالعات اولیه و هیدرولوژیکی تا احداث بندها و عملیات های مختلف و حتی هزینه های طراحی و نصب و راه اندازی سیستم های آبیاری و ... برگشت پذیر خواهد بود و جبران خواهد شد.

آنچه برگشت ناپذیر است منابع آب است که جبران نمی شود.

و اما مردم کشورمان نیز در نگه داری و حفظ این منبع ارزشمند نقش به سزایی دارند و می توانند با صرفه جویی در مصرف آب به نوبه خود از این منبع ارزشمند حفاظت و صیانت کنند.

waterwavea.ir