گمانم من کسی را دوست دارم ...

حس غریب و آشنا را دوست دارم ... نه نه !

چه میگویم فقط اینکه ... آیا که او یک لحظه ما را دوست دارد ؟!

منظور من اینکه او با من ...

من با او این قصه ها را دوست ... ای وای حرفم این نبود اما ...

سردم شده آب و هوا را دوست دارم ...

حس عجیب پیش او بودن ! نه ! فکر نه ! من خدا را دوست ...

از دور می آید صدای پا و صدا را دوست !!!!!

ای وای بگذار آسوده بگویم ...

         آقا گمانم من شما را دوست دارم ...