درگز یکی از شهرهای استان خراسان رضوی در شمال شرقی ایران است که از شمال به مرز ایران و ترکمنستان محدود و فاصله تقریبی آن تا ترکمنستان 25 کیلومتر است. مختصات آن ۳۷ درجه و ۳۶ دقیقه عرض شمالی و ۵۹ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی است  جمعیت این شهر طبق آخرین آمار گیری به 88000 نفر میرسد و فاصله آن تا مشهد 250 کیلومتر است.

مردم این شهر به سه زبان ترکی، فارسی و کردی صحبت می کنند شغل آنها کشاورزی و دامپروری و همچنین کشت شالی است که شالی در منطقه ای به نام درونگر کاشته میشود

در۳ کیلومتری همین شهر آثار و بقایایی موجود است که به پنج هزار سال قبل از میلاد می رسد، یعنی سابقه شهرنشینی و مدنی درشهر درگز به حدو د هفت هزار سال پیش می رسد

در فاصله 20 کیلومتری این شهر زیارتگاه امامزاده محمدبن جعفر صادق معروف به دیباج قرار دارد که یکی از مکانهای مذهبی این شهر محسوب میشود.

همچنین شهر درگز زادگاه شهید صیاد شیرازی است که بعد از شهادت  یابودی در ورودی شهر برای ایشان نصب شده است

سوغات
از مهم ترین سوغات مرزی شهرستان درگز می توان به برنج لائین و درونگر اشاره کرد که به لحاظ کیفیت و عطر بالا در نوع خود کم نظیر می باشد. همچنین کشمش و گردو درگز نیز از مرغوبیت خاصی برخوردار است. از دیگر سوغاتی های درگز جارو، سیب درختی (لبنانی و عباسی) و گلابی و .... می باشند.

گردشگاه ها و مراکز تفریحی

پارک شادی
که قدیمی ترین پارک شهرستان می باشد.

پارک ملت
در فاصله یک کیلومتری شهر درگز در مسیر جاده درگز – چاپشلو واقع است.

پارک جنگلی چهل میر
که معروفترین دره منطقه است و در قسمت شرقی پارک ملی تندوره واقع است.

دره امام قنبر
که در 20 کیلو متری جنوب شهر درگز قراردارد.

دره چرلاغ
که در 34 کیلومتری جنوب غربی شهر درگز قرار گرفته است.

دره درونگر و دره بادام
که در مسیر جاده درگز به قوچان و در امتداد رودخانه درونگر قرار دارد.

دره شمسی خان
که در قسمت جنوب شرقی شهر درگز در فاصله 50 کیلومتری دره درگز واقع شده است.

دره قزلق
این دره و قوزغان دره در مرز ایران و ترکمنستان حدود 45 کیلومتری شرق درگز واقع است.

آبگرم
منطقه آبگرم و اردوگاه امیدهای انقلاب اسلامی در 15 کیلومتری جنوب شهر درگز و در مسیر جاده درگز به دربندی واقع

است که آب آن از کوههای هزار مسجد سرچشمه می گیرد.

پارك ملي تندوره

در شمال خراسان در منطقه ای کوهستانی با صخره ها و تپه ماهور های متعدد و دره های ژرف و پر شیب که پوشیده از گیاهان مختلف است و یکی از بهترین زیستگاهای جانوران وحشی به ویژه قوچ و میش اوریال می باشد.

در موقعيت 32/58 تا 48/58 طول شرقي و 15/37 الي 35/37 عرض شمالي واقع شده است .مساحت آن در حدود 35658 هكتار مي باشد.

پوشش گياهي: ارس,‌ كيكم ,‌شير خشت ,‌باريجه ,‌آنقوزه ,‌كندل ,‌ زيره سياه ,كتان وحشي ,‌جاشير ,‌ كلپوره ,‌آويشن, ‌آنخ ,‌ ريش و انواع گرامينه .


پستانداران: ۱) قوچ و میش ۲) گوسفندان کوهی ۳) کل وبز ۴) پلنگ ۵) گربه پالاس ۶) گربه جنگلی ۷) گراز یا خوک وحشی ۸) گرگ ۹) شغال ۱۰) روباه معمولی ۱۱) خرگوش ۱۲) تشی و رودک

پرندگان: ۱۹ عقاب طلایی ۲) عقاب شاهه ۳) سارگپه ۴) کورکور ۵) قرقی ۶) جغد ۷) کبوتر چاهه ۸) کبوتر کوهی ۹) یاکریم ۱۰) قمری معمولی و خانگی ۱۱) سیاه سینه ۱۲) قره قیلوق ۱۳) لاشخور هما ۱۴) کلاغ ۱۵) کلاغ زاغی ۱۶) گنجشک ۱۷) شبگرد ۱۸) کاکلی ۱۹) سنگ چشم ۲۰ ) سسک .

خزندگان : ۱) مار کبری ۲) مار جعفری ۳) تیر مار ۵) مار ابی ۶) لاکپشت .

محوطه باستانی بندیان در شهرستان درگز  در استان خراسان رضوی قرار دارد و شامل بزرگ‌ترین گچ بری یافت شده از دوران ساسانی است.

«مهدی رهبر»، باستان‌شناس و سرپرست کاوش‌های بندیان درگز درباره ویژگی این گچ بری‌ها می‌گوید: «گچ بری‌های داخل تالار آتشکده، پادشاهی بهرام گور و غلبه وی بر پادشاه هپتالی‌ها، قوم مهاجم شمال خراسان، را به تصویر کشیده‌اند. گچ بری‌های بجا مانده از دوره ساسانی، عموماً جنبه تزیینی یا تک چهره دارند. در حالی که آثار نقش شده بر دیوار آتشکده بندیان، ورق‌هایی از تاریخ این دوره به شمار می‌روند.»

به همتون توصیه میکنم یک بار هم که شده به درگز بیاین مخصوصا که پارک ملی تندوره رو نباید از دست بدین